Over introjecten

Als kind leren we te introjecteren; tot ons te nemen wat ons wordt aangeboden. Een baby drinkt bij zijn moeder of uit een fles en neemt het aangebodene tot zich. Pas op latere leeftijd gaat een baby tegen sputteren en ontdekken dat hij hier invloed op kan uitoefenen. Afhankelijk van de situatie zal dit de ene keer meer effect hebben dan de andere en zo kan er een patroon ontstaan.

Hij had geleerd: afspraak is afspraak en daar houd je je dus aan. Hij vertrok een beetje op het nippertje onderweg naar onze afspraak in de wetenschap nog geld te moeten halen. Eenmaal bij het postkantoor aangekomen bleek dit al gesloten te zijn. Snel naar een andere locatie. Helaas, deze bleek niet meer te bestaan. Vervolgens naar een winkel met pinautomaat die niet het juiste bedrag kon geven. Uiteindelijk hijgend nog net op tijd ( ook dat hoort) gearriveerd op de afspraak.

Ik was verbaasd, hoorde het relaas aan en bemerkte dat ik de inspanning kon waarderen maar de stress die de inspanning hem ook kostte niet gezond vond. Pas toen ik daarbij stilstond en hem daar van gewaar liet worden, ontdekte hij hoe hij eraan toe was. Zijn ingeslikte norm werkte hem wel vaker tegen. Wellicht had hij ook een andere keuze kunnen maken, maar die was nog niet eerder bij hem opgekomen.